დაპირებული წინა პარასკევი

კიდევ ერთი იდიოტური დღე  15:21/08.02.2013   დილა  ყველაზე საშინელ დროდ იქცა ჩემს ცხოვრებაში განსაკუთრებით ამოჩემებული დრო 07:20 როცა დედაჩემის მობილურზე დაყენებულმა მაღვიძარამ უნდა დარეკოს რომელსაც საშინელი ხმა აქვს  ამ გრძნობას არ აღვწერ რადგან დარწმუნებულივარ თქვენთვისაც კარგად ნაცნობია  გაღვიძების შემდეგ ყველაფერი მარტივად მიდის  პრესები აზიდვები სააბაზანი ყავა ჩაცმა და სახლიდან გასვლა ისე ებმება ერთმანეთს ვერც ვგებულობ როგორ გადის დრო  
დღეს პარასკევია ქუჩაში მივდივარ და საშინლად მცივა  წინიდან კი ნახევრადშიშველი გოგო მორბის რათქმაუნდა თვალის ვაყოლებ ოღონდ ამჯერად მისი ტრაკი არმაინტერესებს  უბრალოდ გაოგნებყლი ვარ როგორ არ სცივა    შემდეგი გაჩერება მაღაზა იყო   სადაც კევი და სიგარეტი ვიყიდე და გავაგრძელე გზა იმ საშინელი ადგილისკენ სადაც უკვე ყველა აუტანელი გახდა ადგილისკენ სადაც ყველას ყველა უყვარს სინამდვილეში კი ერტმანერს ვერიტანენ და ეს გაბოროტებული მასა ცალცალკე ვერმიტანს მე (ყოველშემთხვევაში ასეთი შთაბეჭდილება მრჩება) შევდივარ სკოლაში ჩვეულებისამებრ არავის ვესალმები გაჭირვებით ავდივარ მესამე სართულზე(ჩემი მდგომარეობის გამო) ამოვიოხრებ და ვცდილობ აზრზე მოვიდე   ფანჯარაში ვიყურები ვსუნთქავ(ეს უკანასკნელი ამბოლოდროს დიდ სიამოვნებას მანიჭებს) უცებ თვალსვახელ და ვხედავ რომ  ნატალი მეძახის (ნატალი ჩემს ცხოვრებაში ანგელოზად მომევლინა მაშინ როდესაც ყველაზე ცუდად ვიყავი როცა არავის ვჭირდებოდი და ვაინტერესებდი (სიყვარულზე ლაპარაკი ზედმეტია) მაგრამ ამყველაფერს ვერ ვცნობიერებდი  ნატალიმ ბევრი რამე მასწავლა ერთი სიტყვით ძალიან დამეხმარა და ძალიან მიყვარს  შეილებაითქვას საუკეთესო მეგობარია ) ჩავდივარ მეორე სართულზე ვეხუტები მერე ცოტახანი ვლაპარაკობთ ამდროს ერთ რამეს ვგრძნობ ის ერთდერთია ვისაც ამ დედამოტყნულ ცხოვრებაში ვჭირდები ( ოჯახი არიგულისხმება და ეს 08,02დაწერილი)  ამ დროს ზარი ირეკება და ნატალი მიდის მე ვრჩები შუა დერეფანშ სადაც მასა ერთმანეთში იხლართება ადგილიდან არვიძვრი სანამ გზა არ გამინთავისუფლდება და მივდივარ საკანში  ვჯდები და უბრალოდ ვითიშები  არ ვფიქრობ იმისმიუხედავად რომ თავში ყველაფერი მიტრიალებს ირეკება ზარი დერეფანში დაყენებული სახით დავდივარ (სარკეში დავამუღამე ამსახეს ვერავინ იტანს ვერ ცმე ნამდვილ სახის გამოჩენა არმინდა  ღიმილი არმიხდება თან როცა იმ სახეს ვატარებდი მეგონა რომ ყველაფერი სხვანაირად იყო ბედნიერი ვიყავი მიუხედავად იმისა რომ მაშინაც არავის ვაინტერესებდი  ‘ის ბავშობის სახეა სუფთა წმინდა’)დერეფნის გავლის მერე  ფანჯარასთან მივდივარ ჰაერისთვის  ჩასუნთქვის შემდეგ მზეს ვუყურებ(მსის ყურება მხოლოდ არწივს  ლომს და მე შემიძლია) 5 წუთი ტვალსარვაშორებ მზეს ამ დროს ერთ რამეზე ვფიქრობ მხოლოდ ერტრამზე ვფიქრობ აქ რატომ ვარ  5 წუთი მზისყურების შემდეგ  ზარის ხმა ჩამესმის ყურებში  ვერაფერს ვხედავ დერეფანს ბრმად მივყვები  ნელნელა მიბრუნდება მხედველობა და ჩემი დაწყობილი სახით კლასში ვჯდები ისევ ვითიშები  ეს პროცესი კიდევ 4 ჯერ მეორდება მერე რატომღაც მანდატური მაჩერებს და მეკითხება თუ რამჭირს  რთული ასახსნელია რამჭირს ამიტომ ვეუბნები არაფერი ყალბად ვუღიმი და ვაგრძელებ გზას ზარისდარეკვისმერე ისევ  კლასში ვბრუნდები  რატომღაც ჩანთიდან ფუნჯი ამოვიღე  და ვუყურებ  მაგრამ ვინგაცლის  ჩემი იდიოტი კლასელი ხელიდან მტაცებს  და მიფუჭებს    სურვილი მიჩნდება მოვკლა ეს  შემიძლია კიდეც მაგრამ სამწუხაროდ ასე არვიქცევი გაფუჭებულ ფუნჯს ბოდიშისგარეშე მიბრუნებს მე ვამტვრევ და მის ჩანთაში ვტენი რო აღმოაჩენს იმედია მოტვინავს როგორ მეწყინა  ამდროს სხვა კლასელი მესვრის ფრაზას  სიტუაციური ხუმრობით მეუბნება რომ უკვე ვეგარმიტანს და მობეძრდა ჩემი იდიოტური სახის ყურება   ამას ხუმრობით ამბობს მაგრა სინამდვილეშიცი იგივეს ფიქრობს   
სახლში მოვდივარ ამჯერად სხვა გზით (მინიმუმ 4 გზაა სკოლიდან სახლამდე მე ყოველთვის 1ს დავყვები)  ჩანთას საწოლზე ვაგდებ და ვრთავ ლეპტოპს მახსენდება რომ ჯიბეში სიგარეტი მიდევს რომელიც არცკივიცი რატომ ვიყიდე მე არცეწევი  მამაჩემმა რომ ნახოს შემთხვევით დამერხევა ოღონდ არასტანდარტულად ( უბრალოდ მომიწევს ახსნა რომ ჩემს მდგომარეობაშ მოწევა დებილობა იქნებოდა და აქეთმოვდებ შარს რომ მაგრა მიტყდება დებილი რომ ვგონივარ)  სიგარეტს ჩემ უჯრაში საიმედოდ ვინახავ მერე მოვდივარ და ამას ვწერ  ჯერ ნახევარი დღე გავიდა საღამოს მეორე ნახევარსაც დავწერ  ეხლა 15:53 ია

აქამდე თუ არ გათიშეთ ფანჯარა ძალიან კარგი იმიტომ რომ დღის მეორე ნახევარი უფრო საინტერესო გამოდგა ამას ახლა ვამბობ  03.03 

22:14 დღის მეორე ნახევარი საოცრად საინტერესო გამოდგა  პირველი ნახევრის დაწერის შემდეგ  ფეისბიქზე დავბოდიალებდი   შემთხვევით  ტელევიზორს პულტს დავაჯექი და ტელევიზორი ჩაირთო   რ2 ზე  ვხედავდი ბევრ ხალხს რომლებიც ვიგაცას აგინებდნენ მოკლედ დღეს რაც მოხდა ყველამ იცის(8 თებერვალს ნაციონალები რო არ შეუშვეს ბიბლიოთეკაში) შვიდისნახევარზე ჩავიცვი და გარეთ გავედი ცოტახანი სეირნობის შემდეგსიგარეტი მომინდა ალბათიმიტომ რომ მქონდა  გამახსენდა რომ ჩემს უჯრაში დამრჩა ჩაკეტილი და უაზროდ გამეგიმა  პარკს ერთი კრუგი დავართყი და ლიდერთა სახში წავედი  ფილმის საყურებლად  შევდივარ იუსტიციის სახლში სადაც ბევრ ნაცნობ სახეს უცნობ ხალხზე ისინიც იგივეს ხედავენ(როცა მე მიყურებენ) ვესალმები  ‘ხალხს’ რომელიც აბსოლიტურ იგნორს მიკეთებს  მომინდა სთითაოდ დამეხრჩო (უზრდელები ელემენტარული გამარჯობის თქმაც არუნდათ) ნუ ეს დავიკიდე და ვჯდები ფილმის საყურებლად ფილმი გენიალურია გაქცევა შოუშენკიდან  მეგონა დიდ სიამოვნებას მივიღებდი ფილმს ვუყურებ მაგრამ რომ ვუსმენდე ალბათ უკეთესი იქნება ვხედავ რომ ჩემს გარდა ყველას კიდია ვილმი ყველა იმაზე ლაპარაკობს რაც უნდა  დარბაზში უზრდელობის პიკია ნერვები მეშლება მერე ფილმი დამთავრდა ხალხი გაიხვეტა მხოლოდ ისინი დავრჩით ვისაც განხილვა უნდოდა მაგრამ რა უნდა განგვეხილა როდესაც არავინ უსმენდა ფილმს  განხილვაზე არაფერს ვამბობ ვუსმენ ერთერთი ყველაზესაინტერესო ფილმის ყველაზე უინტერესო განხილვას ამდროს ბეზრდებათ და მოვდივარ  გარეთ ნისლია  ნისლი? რაუნდა რუსთავში ნისლს   მაგრამ მაინც ქალაქი ნისლშია  მივდივარ სახლის გზაზე რათქმაუნდა მარტო  ამდროს ვაანალიზებ რომ იმ უპასუხო გამარჯობის შემდეგ 3 საათისგანმავლობაში ხმა არ ამომიღია  სუფთა ჰაერს ვისუნთქავ  დძალიან მსიამოვნებს იმ დახუთული აურის შემდეგ  გზაზე ფრთხილად გადავდივარ  ამდროს ვამჩნევ რომ კვარტალი ჩაბნელებულია  ტრასაზე ანქანის ზეთი არის დაღვრილი    ნაავარიევ ადგილს გავდა მაგრამ არავინ იყო რომ მეკითხა რამოხდა   და გავაგრძელე გზა   მანქანამ უკნიდან მოანათა და წინ ხალხი დაცინახე ძალიან გამიკვირდა ამ შუაღამისას ამდენ ხალხს რა უნდოდა ქუჩაში  რაცყველაზე საინტერესო იყო ქალები უფრო ბევრნი იყვნენ(ამდორს ხალხი მხოლოდ საჩხუბრად გამოდის ქუჩაში  ამ ქალაქში)  კორპუსს ავხედე და დავინახე ის რისი დანახვაც არავის მოუნდებოდა 
ბინას ცეცძლი უკიდია იქიდან კი   ქალის განწირული კივილის ხმა ისმის  სახლში მარტი არის დარჩენილი სალში რომელიც ცეცხლშია გახვეული ცდილობს ფანჯრიდან გადმოსვლას  ფანჯარასთან მეხანძრეები არიან და ცდილობენ დაეხმარონ მაგრამ როდესაცფანჯარას ეყრდნობა მასაც ცეცხლი ეკიდება  ეს შოკი იყო ჩემთვის ქალი უფრო ხმამაღლა აკივლდა არასდროს ამომივა ეს ხმა ყურებიდან   ყველა შოკშია მაშველების და მეხანძრეების გარდა  ისინი ცდილობენ რამე გააკეთონ ერთი მაშველი ზემოდან შედის სახლში მაგრამ ამ დროს კივილის ხმა უკვე აღარისმის  ვგრძნობ ლოყაზე ცრემლს  აბსოლიტურ შოკში ვარ  შევდივარ უბანში ავდივარ კიბეზე მაგრამ ამდროს ისევ იქვარ ვხედავ როგორ იწვის ჩემწინ ცოცხალი ადამიანი უკვე კომპიუტერი ჩავრთე და ამას ვწერ თქვენ გიყვებით და ეხლაც ვხედავ როგორ იწვის ეხლაც ჩამესმის ყურებში მისი კივილი ეხლაც ვგრძნობ ლოყაზე ცრემლს…

4 thoughts on “დაპირებული წინა პარასკევი

  1. ზურა არანაირი სასვენი ნიშანი, ასოებიც არეულია, ვერ ვახერხებ წაკითხვას:/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s